|
|
|
Jak założyć firmę z urządzeniami Body Space za pieniądze z urzędu pracy ?
Starosta może przyznać bezrobotnemu dotację na działalność gospodarczą i związane z nią koszty pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa. Bezrobotni mogą ubiegać się o taką formę pomocy od 2004 roku. Wtedy weszła w życie tzw. ustawa zatrudnieniowa. Wcześniej mogli starać się o nisko oprocentowane pożyczki na ten cel. Kwota dotacji wynosiła od 2004 roku do 1 lutego 2009 roku równowartość pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia. Chodzi o przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale, licząc od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Monitorze Polskim. Wysokość przeciętnego wynagrodzenia jest przyjmowana na dzień podpisania umowy. Od 1 lutego 2009 roku kwota ta wzrosła do sześciokrotności średniej płacy w ostatnim kwartale. Obecnie można więc otrzymać 19,2 tys. zł. Bezrobotni mogą ubiegać się także o dotację odpowiadającą czterokrotności przeciętnego wynagrodzenia – jeśli chcą podjąć działalność na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych w rozumieniu przepisów prawa spółdzielczego. A także trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia – jeśli chcą przystąpić do działającej już spółdzielni.
PRZYKŁAD:
Odpowiedzialność karna bezrobotnego
Bezrobotny na odpowiednim druku składa w urzędzie pracy oświadczenie o prawdziwości danych, od których spełnienia zależy, czy otrzyma dotację. Naraża się na odpowiedzialność karną z art. 233 par. 1 kodeksu karnego, jeśli złoży nieprawdziwe oświadczenie na przykład, że w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku nie odmówił przyjęcia propozycji pracy. Zgodnie z tym przepisem kodeksu karnego, kto składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech.
We wniosku bezrobotny musi określić kwotę dotacji, o jaką się ubiega, rodzaj działalności gospodarczej, którą zamierza podjąć, kalkulację kosztów związanych z podjęciem działalności w ramach wnioskowanej kwoty i środków własnych, jakie zostaną poniesione w okresie od dnia zawarcia umowy do 30 dni po podjęciu działalności gospodarczej, źródła ich finansowania. Musi też wskazać działania podjęte na rzecz rozpoczęcia działalności, dotyczące w szczególności pozyskania lokalu, uzyskania niezbędnych pozwoleń oraz odbycia szkoleń. Dokonuje też szczegółowej specyfikacji oraz celowości wydatków, wskazuje na formę zabezpieczenia zwrotu środków, przewidywane efekty ekonomiczne prowadzenia działalności, a także informuje o swoim zadłużeniu.
Bezrobotni mogą składać wnioski o dotacje w terminach wyznaczonych przez dyrektora urzędu pracy. Są one różne. Bezrobotni składają wnioski wtedy, gdy w danym urzędzie pojawi się w tej sprawie informacja na tablicy ogłoszeń albo na stronie internetowej urzędu. Zainteresowani mogą składać wnioski wyłącznie w formie pisemnej na obowiązującym druku. Wzór wniosku można pobrać ze strony internetowej urzędu albo uzyskać go od urzędnika urzędu pracy. Bezrobotny, wypełniając wniosek, może zwiększyć liczbę wierszy w opisach, tabelach kalkulacyjnych lub uzasadnieniu, nie wolno jednak zmieniać kolejności, treści i formy wniosku. Niedopuszczalne jest jakiekolwiek usuwanie elementów wniosku. Dopuszcza się wyłącznie dodawanie stron, rozszerzanie rubryk wynikające z objętości treści. Wypełnione wnioski mogą być przesłane pocztą, dostarczone kurierem lub osobiście. Osoba dostarczająca wniosek otrzyma na żądanie dowód jego złożenia od osoby przyjmującej wniosek. W każdym z ww. przypadków decyduje termin wpływu wniosku do siedziby urzędu.
Każdy punkt wniosku powinien być wypełniony w sposób czytelny, a każda strona wniosku parafowana innym kolorem niż kolor druku. Wniosek powinien być zszyty lub trwale połączony w inny sposób uniemożliwiający wysunięcie się którejkolwiek kartki. Urzędy preferują wypełnienie wniosku przy użyciu komputera i sporządzenie kopii, ponieważ urząd nie wydaje wniosku i nie sporządza jego kserokopii. Załączniki do wniosku wydawane są wyłącznie wnioskodawcy za potwierdzeniem odbioru.
Bezrobotny rozpoczyna wypełnianie wniosku od podania informacji o sobie. Są to standardowe dane, jak w wielu innych sytuacjach, kiedy w urzędach wypełniamy rozmaite druki. Bezrobotny wskazuje takie informacje, jak: imię i nazwisko, adres zameldowania na pobyt stały (wraz z kodem pocztowym), adres zameldowania na pobyt czasowy (wraz z kodem pocztowym), numer dowodu osobistego, NIP, telefon, adres e-mail, numer rachunku bankowego. Zainteresowany w tej części wniosku wpisuje również informacje, które są istotne z punktu widzenia powodzenia jego przyszłego biznesu. Dotyczą wykształcenia (rodzaj, kierunek, data ukończenia) i przebiegu pracy zawodowej, posiadanych kwalifikacji oraz ukończonych szkoleń przydatnych do prowadzenia planowanej działalności. Jeśli udokumentowane kwalifikacje pokrywają się z rodzajem planowanego biznesu, to bezrobotny zwiększa szanse powodzenia swojego przedsięwzięcia. Na przykład chce prowadzić studio aktywnego odchudzania, ukończył kurs bądź szkołę związaną z branżą fitnessu, dietetyki itp.. Bezrobotny wskazuje również na to, czy jest zadłużony. Jeśli tak, to gdzie i w jakiej wysokości (w przypadku kredytu lub pożyczki należy podać również formę zabezpieczenia i warunki spłaty). Zadłużenie jest negatywną przesłanką do przyznania dotacji, bo wpływa na opłacalność planowanego biznesu. Wnioskodawca musi także wpisać, czy i w jakiej kwocie otrzymał jednorazowe środki z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej lub inne wsparcie finansowe udzielone na zasadach pomocy publicznej, a także czy wcześniej prowadził działalność gospodarczą. Wtedy musi wymienić jej rodzaj, w jakich latach była prowadzona, podać datę wyrejestrowania i przyczyny rezygnacji. Te dwie ostatnie informacje są ważne, bo jeśli wnioskodawca w ostatnim roku otrzymał wsparcie finansowe lub prowadził biznes, to nie może ubiegać się o dotację.
We wniosku trzeba też scharakteryzować planowaną działalność. Trzeba podawać jak najwięcej konkretnych danych. Ważne jest, żeby bezrobotny podał cel, motywacje, przyczyny społeczne, zawodowe, prywatne, ze względu na które decyduje się na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Mogą być bardzo różne, ważne, żeby były prawdziwe. Na przykład, że ktoś długo pracował na etacie, co nie zaspokaja jego aspiracji finansowych i prestiżowych. Dalej należy opisać przedmiot działalności głównej i pobocznej, podając numery PKD. Dosyć często zdarza się, niestety, że wnioskodawcy podają niewłaściwy numer PKD.
Następnie należy scharakteryzować rynek, na którym będzie prowadzona działalność, z uwzględnieniem konkurencji. Trzeba opisać najbliższe otoczenie biznesowe, zarys rynku jako branży, strukturę firm już działających z tej branży z podaniem konkretnych danych liczbowych i ich źródła. Należy także scharakteryzować własną ofertę – co będzie się sprzedawać i za ile.
Wnioskodawca musi także scharakteryzować swoich potencjalnych klientów i główne ich grupy. Powinien uzasadnić, że na usługi przez siebie sprzedawane będzie popyt w danej grupie klientów. Wymagane jest również przedstawienie sposobu pozyskania klientów. Trzeba więc opisać plan działań marketingowych – sposób wejścia na rynek, szczegółowy opis poszczególnych działań z ich harmonogramem.
Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku przez komisję ma również znaczenie to, czy bezrobotny dysponuje własnym majątkiem, który przyda się do prowadzenia działalności. Oczywiste jest, że warto mieć jak najwięcej własnych środków. Wtedy zwiększają się szanse zarówno w urzędzie pracy, jak i na rynku.
Bezrobotny spisuje więc we wniosku nieruchomości własne, nieruchomości wynajęte, nieruchomości użyczone. W każdym przypadku należy dołączyć do wniosku dokumenty potwierdzające stan faktyczny, tzn. umowę sprzedaży nieruchomości sporządzoną w formie aktu notarialnego albo umowę najmu nieruchomości. Jeśli bezrobotny nie ma nieruchomości, to należy opisać działania zmierzające do pozyskania lokalu. Na przykład oświadczenie pośrednika nieruchomości.
Ubiegający się o dotację powinien wskazać, jakie podjął przedsięwzięcia organizacyjne i inwestycyjne w celu uruchomienia planowanej działalności. Może w tym celu przedstawić np. listy intencyjne, rekomendacje, umowy przedwstępne, dokumenty potwierdzające podjęte inwestycje. Do wniosku o dotacje może też dołączyć umowę przedwstępną najmu lokalu. Można też, przedstawiając swój majątek, wymienić i podać wartości rynkowe maszyn, urządzeń, narzędzi, wyposażenia. Wreszcie napisać o własnych środkach finansowych. Należy podać ich wartość i przeznaczenie w planowanej działalności gospodarczej.
Przyszły przedsiębiorca musi też opisać szanse i zagrożenia własnego przedsięwzięcia z punktu widzenia szeroko pojętego otoczenia biznesowego, czyli niezależnych od niego zjawisk i trendów występujących w najbliższym otoczeniu jego przedsiębiorstwa, jak również w otoczeniu makroekonomicznym (w skali kraju). Tendencje i zjawiska zewnętrznego otoczenia mogą stanowić albo barierę w rozwoju przedsiębiorstwa, albo – odpowiednio wykorzystane – mogą stać się impulsem do jej rozwoju.
Prognoza przychodów, kosztów i zysku
Środki na podjęcie działalności gospodarczej przyznaje dyrektor urzędu pracy po zapoznaniu się z opinią komisji ds. opiniowania wniosków, którą powołuje. W jej skład wchodzą pracownicy urzędu. Niekiedy urząd zastrzega sobie prawo do korzystania w sprawie merytorycznej oceny wniosków z opinii zewnętrznych ekspertów.
Złożone w terminie wnioski o dotacje komisja opiniuje na podstawie przyjętych kryteriów. Komisja ocenia wniosek na podstawie sześciu kryteriów punktowanych oddzielnie. Są nimi:
Dodatkowo warunkiem otrzymania dotacji na rozpoczęcie własnej działalności jest, oprócz wymaganej liczby punktów, podpisanie umowy i wskazanie zabezpieczenia ewentualnego zwrotu przyznanych funduszy.
Ważne!
Informacja o wynikach oceny złożonych wniosków zostaje opublikowana na stronie internetowej urzędu, zamieszczona w gablotach informacyjnych w siedzibie urzędu oraz przesłana wnioskodawcy w formie listu poleconego.
Bezrobotny nie może odwołać się od rozstrzygnięcia komisji urzędu pracy, która odmówi mu dotacji. Rozstrzygnięcie komisji nie jest decyzją administracyjną, dlatego nie można zastosować do niego trybów odwoławczych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego.
PRZYKŁAD:
Negatywna decyzja
Osoba bezrobotna zdecydowała się ponownie złożyć do urzędu pracy wniosek o dotację na prowadzenie firmy. Wcześniejszy wniosek został przez komisję rozpatrzony negatywnie. Urzędy pracy informują wtedy wnioskodawcę o powodach negatywnego rozpatrzenia wniosku. Wysyłają do niego listem poleconym informację o negatywnym rozstrzygnięciu i podają jego przyczyny. Zainteresowani powinni wziąć je pod uwagę, składając kolejny wniosek, i na bieżąco śledzić na stronach internetowych urzędów informacje o terminach składania wniosków o dotacje.
Po uzyskaniu pozytywnej oceny komisji i jej akceptacji przez dyrektora urzędu pracy bezrobotny podpisuje umowę o dotację. Musi też przedstawić odpowiednie zabezpieczenie jej ewentualnego zwrotu. Umowa o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej musi być zawarta w terminie 20 dni roboczych od dnia opublikowania protokołu na stronie urzędu. W uzasadnionych przypadkach dyrektor urzędu, na wniosek bezrobotnego oraz po udokumentowaniu przez niego powodów opóźnienia, może wyrazić zgodę na przesunięcie terminu podpisania umowy. Uzasadnionym powodem może być na przykład choroba bezrobotnego, która nie pozwalała mu na stawienie się w urzędzie, żeby podpisać umowę.
Umowa o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej musi zawierać zobowiązanie bezrobotnego do dokonania następujących czynności:
|















Dotacje z Urzędu Pracy


